http://dharmawiki.org/index.php?action=history&feed=atom&title=Adiparva_Adhyaya_40_%28%E0%A4%86%E0%A4%A6%E0%A4%BF%E0%A4%AA%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A4%A3%E0%A4%BF_%E0%A4%85%E0%A4%A7%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%AF%E0%A4%83_%E0%A5%AA%E0%A5%A6%29 2026-05-05T23:44:15Z Revision history for this page on the wiki MediaWiki 1.35.4 http://dharmawiki.org/index.php?title=Adiparva_Adhyaya_40_(%E0%A4%86%E0%A4%A6%E0%A4%BF%E0%A4%AA%E0%A4%B0%E0%A5%8D%E0%A4%B5%E0%A4%A3%E0%A4%BF_%E0%A4%85%E0%A4%A7%E0%A5%8D%E0%A4%AF%E0%A4%BE%E0%A4%AF%E0%A4%83_%E0%A5%AA%E0%A5%A6)&diff=120709&oldid=prev 2019-10-16T11:38:11Z

<p>new pg</p> <p><b>New page</b></p><div>शौनक उवाच<br /> <br /> जरत्कारुरिति ख्यातो यस्त्वया सूतनन्दन।<br /> <br /> इच्छामि तदहं श्रोतुं ऋषेस्तस्य महात्मनः॥ 1-40-1<br /> <br /> किं कारणं जरत्कारोर्नामैतत्प्रथितं भुवि।<br /> <br /> जरत्कारुनिरुक्तिं त्वं यथावद्वक्तुमर्हसि॥ 1-40-2<br /> <br /> सौतिरुवाच<br /> <br /> जरेति क्षयमाहुर्वै दारुणं कारुसंज्ञितम्।<br /> <br /> शरीरं कारु तस्यासीत्तत्स धीमाञ्छनैः शनैः॥ 1-40-3<br /> <br /> क्षपयामास तीव्रेण तपसेत्यत उच्यते।<br /> <br /> जरत्कारुरिति ब्रह्मन्वासुकेर्भगिनी तथा॥ 1-40-4<br /> <br /> एवमुक्तस्तु धर्मात्मा शौनकः प्राहसत्तदा।<br /> <br /> उग्रश्रवसमामन्त्र्य उपपन्नमिति ब्रुवन्॥ 1-40-5<br /> <br /> शौनक उवाच<br /> <br /> उक्तं नाम यथापूर्वं सर्वं तच्छ्रुतवानहम्।<br /> <br /> यथा तु जातो ह्यास्तीक एतदिच्छामि वेदितुम्॥ 1-40-6<br /> <br /> तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य सौतिः प्रोवाच शास्त्रतः।<br /> <br /> सौतिरुवाच<br /> <br /> संदिश्य पन्नगान्सर्वान्वासुकिः सुसमाहितः॥ 1-40-7<br /> <br /> स्वसारमुद्यम्य तदा जरत्कारुमृषिं प्रति।<br /> <br /> अथ कालस्य महतः स मुनिः संशितव्रतः।<br /> <br /> तपस्यभिरतो धीमान्स दारान्नाभ्यकाङ्क्षत॥ 1-40-8<br /> <br /> स तूर्ध्वरेतास्तपसि प्रसक्तः स्वाध्यायवान्वीतभयः कृतात्मा।<br /> <br /> चचार सर्वां पृथिवीं महात्मा न चापि दारान्मनसाध्यकाङ्क्षत॥ 1-40-9<br /> <br /> ततोऽपरस्मिन्सम्प्राप्ते काले कस्मिंश्चिदेव तु।<br /> <br /> परिक्षिन्नाम राजासीद्ब्रह्मन्कौरववंशजः॥ 1-40-10<br /> <br /> यथा पाण्डुर्महाबाहुर्धनुर्धरवरो युधि।<br /> <br /> तथा विख्यातवाँल्लोके परीक्षिदभिमन्युजः।<br /> <br /> बभूव मृगयाशीलः पुरास्य प्रपितामहः॥ 1-40-11<br /> <br /> मृगान्विध्यन्वराहांश्च तरक्षून्महिषांस्तथा।<br /> <br /> अन्यांश्च विविधान्वन्यांश्चचार पृथिवीपतिः॥ 1-40-12<br /> <br /> स कदाचिन्मृगं विद्ध्वा बाणेनानतपर्वणा।<br /> <br /> पृष्ठतो धनुरादाय ससार गहने वने॥ 1-40-13<br /> <br /> यथैव भगवान्रुद्रो विद्ध्वा यज्ञमृगं दिवि।<br /> <br /> अन्वगच्छद्धनुष्पाणिः पर्यन्वेष्टुमितस्ततः॥ 1-40-14<br /> <br /> न हि तेन मृगो विद्धो जीवन्गच्छति वै वने।<br /> <br /> पूर्वरूपं तु तत्तूर्णं सोऽगात्स्वर्गगतिं प्रति॥ 1-40-15<br /> <br /> परिक्षितो नरेन्द्रस्य विद्धो यन्नष्टवान्मृगः।<br /> <br /> दूरं चापहृतस्तेन मृगेण स महीपतिः॥ 1-40-16<br /> <br /> परिश्रान्तः पिपासार्त आससाद मुनिं वने।<br /> <br /> गवां प्रचारेष्वासीनं वत्सानां मुखनिःसृतम्॥ 1-40-17<br /> <br /> भूयिष्ठमुपयुञ्जानं फेनमापिबतां पयः।<br /> <br /> तमभिद्रुत्य वेगेन स राजा संशितव्रतम्॥ 1-40-18<br /> <br /> अपृच्छद्धनुरुद्यम्य तं मुनिं क्षुच्छ्रमान्वितः।<br /> <br /> भो भो ब्रह्मन्नहं राजा परीक्षिदभिमन्युजः॥ 1-40-19<br /> <br /> मया विद्धो मृगो नष्टः कच्चित्तं दृष्टवानसि।<br /> <br /> स मुनिस्तं तु नोवाच किञ्चिन्मौनव्रते स्थितः॥ 1-40-20<br /> <br /> तस्य स्कन्धे मृतं सर्पं क्रुद्धो राजा समा[स]सृजत्।<br /> <br /> समुत्क्षिप्य धनुष्कोट्या स चैनं समुपैक्षत॥ 1-40-21<br /> <br /> न स किञ्चिदुवाचैनं शुभं वा यदि वाशुभम्।<br /> <br /> स राजा क्रोधमुत्सृज्य व्यथितस्तं तथागतम्॥ 1-40-22<br /> <br /> दृष्ट्वा जगाम नगरमृषिस्त्वासीत्तथैव सः।<br /> <br /> न हि तं राजशार्दूलं क्षमाशीलो महामुनिः॥ 1-40-23<br /> <br /> स्वधर्मनिरतं भूपं समाक्षिप्तोऽप्यधर्षयत्।<br /> <br /> न हि तं राजशार्दूलस्तथा धर्मपरायणम्॥ 1-40-24<br /> <br /> जानाति भरतश्रेष्ठस्तत एनमधर्षयत्।<br /> <br /> तरुणस्तस्य पुत्रोऽभूत्तिग्मतेजा महातपाः॥ 1-40-25<br /> <br /> शृङ्गी नाम महाक्रोधो दुष्प्रसादो महाव्रतः।<br /> <br /> सीदरं [स देवं] परमासीनं सर्वभूतहिते रतम्॥ 1-40-26<br /> <br /> ब्रह्माणमुपतस्थे वै काले काले सुसंयतः।<br /> <br /> स तेन समनुज्ञातो ब्रह्मणा गृहमेयिवान्॥ 1-40-27<br /> <br /> सख्योक्तः क्रीडमानेन स तत्र हसता किल।<br /> <br /> संरम्भात्कोपनोऽतीव विषकल्पो मुनेः सुतः॥ 1-40-28<br /> <br /> उद्दिश्य पितरं तस्य यच्छ्रुत्वा रोषमाहरत्।<br /> <br /> ऋषिपुत्रेण न[ध]र्मार्थे कृशेन द्विजसत्तम॥ 1-40-29<br /> <br /> कृश उवाच<br /> <br /> तेजस्विनस्तव पिता तथैव च तपस्विनः।<br /> <br /> शवं स्कन्धेन वहति मा शृङ्गिन्गर्वितो भव॥ 1-40-30<br /> <br /> व्याहरत्स्वृषिपुत्रेषु मा स्म कॢञ्चिद्वचो वद।<br /> <br /> अस्मद्विधेषु सिद्धेषु ब्रह्मवित्सु तपस्विषु॥ 1-40-31<br /> <br /> क्व ते पुरुषमानित्वं क्व ते वाचस्तथाविधाः।<br /> <br /> दर्पजाः पितरं द्र[ष्टा]ष्ट्वा यस्त्वं शवधरं तथा॥ 1-40-32<br /> <br /> पित्रा च तव तत्कर्म नानुरूपमिवात्मनः।<br /> <br /> कृतं मुनिजनश्रेष्ठ येनाहं भृशदुःखितः॥ 1-40-33<br /> <br /> इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि परिक्षिदुपाख्याने चत्वारिंशोऽध्यायः॥ 40 ॥</div>

P16459